یک گردشکار ساده و امن Git برای پروژههای شخصی
Git فقط ابزاری برای ذخیرهٔ نسخهها نیست؛ راهی است برای اینکه تغییرات قابل فهم، قابل بررسی و قابل بازگشت باشند. حتی در پروژهٔ شخصی هم چند عادت ساده میتواند جلوی ساعتها سردرگمی را بگیرد.
۱. قبل از تغییر، وضعیت را ببینید
با `git status` شروع کنید. این دستور نشان میدهد چه فایلهایی تغییر کردهاند و کدامها برای commit آمادهاند. عادت کنید پیش از هر کار مهم وضعیت را بررسی کنید؛ بهخصوص اگر چند کار متفاوت را همزمان جلو میبرید.
۲. تغییرات را کوچک و مستقل نگه دارید
یک commit بهتر است یک هدف روشن داشته باشد. اصلاح متن، تغییر استایل و افزودن قابلیت نامرتبط را در یک commit بزرگ مخلوط نکنید. تغییر کوچک راحتتر بررسی میشود و اگر مشکلی پیش آمد، برگشتدادنش سادهتر است.
۳. پیام commit باید نتیجه را بگوید
پیامهایی مثل `update` یا `fix` بعداً کمکی نمیکنند. بنویسید `Add blog search` یا `Fix mobile navigation`. لازم نیست پیام طولانی باشد؛ کافی است مشخص کند چه تغییری انجام شده است.
۴. برای تغییرات پرریسک شاخه بسازید
شاخهٔ اصلی را تا حد امکان قابل انتشار نگه دارید. برای یک قابلیت تازه یا بازطراحی، شاخهای با نام روشن بسازید؛ مثلاً `feature/search`. پس از آزمایش، تغییرات را ادغام کنید. در پروژهٔ کوچک هم این جداسازی هزینهٔ زیادی ندارد.
۵. پیش از انتشار، diff را مرور کنید
دستور `git diff --staged` دقیقاً نشان میدهد چه چیزی وارد commit میشود. دنبال فایلهای ناخواسته، کلیدهای دسترسی، اطلاعات شخصی، فایلهای حجیم و تغییرات موقتی بگردید. هیچوقت رمز یا توکن را در مخزن commit نکنید.
۶. انتشار را قابل بازگشت طراحی کنید
پس از انتشار، آدرس و نسخهٔ منتشرشده را بررسی کنید. اگر خطای جدی رخ داد، باید بدانید چطور به نسخهٔ سالم قبلی برگردید. برای سایتهای استاتیک، نگهداشتن شناسهٔ deployment قبلی و بررسی لاگ build کمک بزرگی است.