رابط کاربری خوب فقط زیبا نیست؛ باید قابل فهم باشد
کاربر برای تحسین ظاهر یک رابط وارد محصول نمی‌شود؛ او می‌خواهد کاری را انجام دهد. طراحی زمانی خوب عمل می‌کند که مسیر انجام آن کار روشن، قابل پیش‌بینی و کم‌اصطکاک باشد.
سلسله‌مراتب بصری، نقشهٔ صفحه است
هر صفحه باید یک نقطهٔ شروع واضح داشته باشد. عنوان، توضیح کوتاه و اقدام اصلی را از عناصر فرعی متمایز کنید. اگر همه‌چیز پررنگ، رنگی و بزرگ باشد، در عمل هیچ‌چیز مهم به نظر نمی‌رسد. اندازه، فاصله، وزن قلم و کنتراست را برای نشان‌دادن اهمیت به‌کار ببرید.
یک صفحه، یک اقدام اصلی
کاربر نباید برای فهمیدن قدم بعدی بین چند دکمهٔ هم‌وزن سردرگم شود. اقدام اصلی را برجسته کنید و گزینه‌های کم‌اهمیت‌تر را به شکل لینک یا دکمهٔ ثانویه نشان دهید. این قانون به معنی حذف انتخاب نیست؛ یعنی اولویت‌ها را صادقانه نمایش دهید.
متن رابط بخشی از طراحی است
عبارت‌هایی مثل «ارسال» یا «ادامه» گاهی مبهم‌اند. اگر فضا اجازه می‌دهد، نتیجهٔ کلیک را دقیق بگویید: «ساخت حساب»، «ذخیرهٔ تغییرات» یا «مشاهدهٔ پیش‌نمایش». پیام خطا نیز باید توضیح دهد چه اتفاقی افتاده و کاربر چطور آن را اصلاح کند.
حالت‌های مختلف را طراحی کنید
رابط فقط حالت موفق و پر از داده نیست. حالت خالی، بارگذاری، خطا، قطع اتصال و دسترسی نداشتن را هم طراحی کنید. یک صفحهٔ خالی بدون راهنما کاربر را رها می‌کند؛ بهتر است توضیح دهید چرا چیزی نمایش داده نمی‌شود و قدم بعدی چیست.
دسترس‌پذیری را از ابتدا جدی بگیرید
کنتراست کافی، اندازهٔ متن خوانا، برچسب قابل فهم برای ورودی‌ها و امکان استفاده با صفحه‌کلید، کیفیت تجربه را برای افراد بیشتری بهتر می‌کند. رنگ نباید تنها راه انتقال معنا باشد؛ خطا را علاوه بر رنگ با متن یا نشانه هم مشخص کنید.
با کاربر واقعی آزمایش کنید
پنج نفر را دعوت کنید یک کار مشخص را بدون راهنمایی انجام دهند. به‌جای پرسیدن «طراحی را دوست داشتی؟»، رفتارشان را ببینید. مکث‌ها، کلیک‌های اشتباه و سؤال‌های تکراری سرنخ‌هایی دقیق‌تر از نظر کلی هستند.